De internationale rechtsbasis voor het contract van goederenvervoer over de weg. Geldig in 58 landen (stand 2026) — alle EU-lidstaten inbegrepen — en de basis voor de Belgische Wet 1999 en het KB van 7 mei 2002.
De Convention relative au contrat de transport international de marchandises par route — afgekort CMR — is een internationale conventie die in 1956 te Geneve tot stand kwam. Ze harmoniseert het wegvervoersrecht tussen aangesloten landen.
De conventie geldt voor elk grensoverschrijdend wegvervoer waarbij minstens een van de twee landen — vertrek of bestemming — partij is bij het verdrag. Voor binnenlands vervoer is de CMR niet verplicht; Belgie liet sinds de vereenvoudiging van 2006 wel toe dat u de CMR ook bij binnenlands vervoer gebruikt.
Het verdrag regelt de aansprakelijkheid van de vervoerder, de bewijslast bij verlies of beschadiging, de vergoedingslimieten, en de verjaringstermijnen.
Zeventig jaar Europees wegvervoersrecht in een notendop. De CMR blijft de internationale basis — de Belgische omkadering en de eFTI-overheids-acceptatieplicht bouwen daarop voort.
De CMR is partij bij verschillende landen in en buiten Europa. Hieronder gegroepeerd per regio, ter snelle referentie. Voor een actuele, autoritatieve lijst raadpleegt u de UN Treaty Collection (XI-B-11).
Het e-CMR Additioneel Protocol uit 2008 maakt het mogelijk om de CMR elektronisch op te maken en te ondertekenen, met dezelfde juridische status als de papieren versie — maar enkel tussen partijen waarvan het land het protocol heeft geratificeerd. Ondertekening volstaat niet.
Belgie ondertekende het protocol op 27 september 2008 maar ratificeerde het nooit. Belgie is dus signataris, geen partij. Voor een grensoverschrijdende e-CMR vanuit of naar Belgie heeft de digitale handtekening daarom niet automatisch dezelfde juridische waarde als bij geratificeerde landen (zoals Frankrijk, Nederland, Spanje of Polen).
In de praktijk wordt de Belgische CMR-vrachtbrief daarom doorgaans nog op papier ondertekend. De eFTI-acceptatieplicht van 2027 verandert dat niet — zij betreft enkel de gegevensuitwisseling met overheden, niet de handtekening tussen partijen.
Praktische tip